შემოფეთებისა იყოს..
ისევ შემეფეთა ეს უღმერთო,
გული ისევ ისე ამიჩუყა...
წარსულის ფერები გამახსენა,
მომნატრებიხარო, ჩამჩურჩულა.
მომნუსხველი მზერა ავირიდე,
ზეცამ ფანტელები დამათოვა,
არადა,მეგონა დავივიწყე,
არადა,მეგონა არც მახსოვდა.
მომიახლოვდა და გავიფიქრე,
შემოვულაწუნებ, თუ მაკოცა!
ცრემლმა ბაგე-ტუჩი სიმწრისაგან
თავქუდმოგლეჯილმა დამიკოცნა.
მომიალერსა და გავირინდე...
ისევ გახანგრძლივდა ეს სიცოცხლე...
მე ახლა შენი გამშვები ვარ?
დაკარგული,როცა მძლივს გიპოვე.
ნანა სელეპანოვა- შემოფეთებისა იყოს
