მომაკვდავს ვგავარ რადგან სული ამომაცალე,
ათას ფიქრებში დახავსებულ საწუთროს ვხედავ.
მე სიყვარულში ჩემი ბედი და დროც გავცვალე,
და ახლა ცისფერ სარეცელზე უსულო ვწევარ.
სარკმელს აწყდება გათოშილი ლურჯი ბეღურა,
მინას ეხლება შეუპოვრად თავდაჯერებით,
და ეს ჯიუტი თავაშვება მე არ მეხება
იგი კი მეცქერს საწყალივით თანაც, ვედრებით...
ბუხარში ქრება ცეცხლის ალი მინავლებული,
ბეღურასავით მოასკდები კარებს ჩარაზულს
და სიყვარული ფენიქსივით განახლებული
შუა ზამთარში შემოიყვანს სახლში გაზაფხულს...
აკვირტდდებიან სულში ისევ ატმის ბაღები,
ამოხეთქავენ ირგვლივ ტრფობის ოაზისები
ხარ აღმაფრენა ნეტარება, მე-ვარ თავხედი და
დაგიკოცნე გაზაფხულზე ზამთრის სიზმრები...
არ მინდა სული შეუკეთე იგი ნაკვერჩხალს,
სანამ მამალმა დაგასწროს და სამჯერ იყივლოს.
რომ სიყვარულის იარები ისევ გაგეხსნას,
და ძველებურად მისმა ცეცხლმა იქ იგიზგიზოს...
ბადიშ ხურსილი
ათას ფიქრებში დახავსებულ საწუთროს ვხედავ.
მე სიყვარულში ჩემი ბედი და დროც გავცვალე,
და ახლა ცისფერ სარეცელზე უსულო ვწევარ.
სარკმელს აწყდება გათოშილი ლურჯი ბეღურა,
მინას ეხლება შეუპოვრად თავდაჯერებით,
და ეს ჯიუტი თავაშვება მე არ მეხება
იგი კი მეცქერს საწყალივით თანაც, ვედრებით...
ბუხარში ქრება ცეცხლის ალი მინავლებული,
ბეღურასავით მოასკდები კარებს ჩარაზულს
და სიყვარული ფენიქსივით განახლებული
შუა ზამთარში შემოიყვანს სახლში გაზაფხულს...
აკვირტდდებიან სულში ისევ ატმის ბაღები,
ამოხეთქავენ ირგვლივ ტრფობის ოაზისები
ხარ აღმაფრენა ნეტარება, მე-ვარ თავხედი და
დაგიკოცნე გაზაფხულზე ზამთრის სიზმრები...
არ მინდა სული შეუკეთე იგი ნაკვერჩხალს,
სანამ მამალმა დაგასწროს და სამჯერ იყივლოს.
რომ სიყვარულის იარები ისევ გაგეხსნას,
და ძველებურად მისმა ცეცხლმა იქ იგიზგიზოს...
ბადიშ ხურსილი
