მარტის თვესავით ავირიე,
გული გამალებით ფეთქავს,
მარტოობაში გაილიე
ჩემო ფრთაფარფატა სევდავ.
სარკმელს ქარიშხალი დაენარცხა,
კედლებს დაატყდათ სეტყვა,
ჩემი სარეცელი ჩაინაცრა,
რადგან აღარ ხარ ჩემთან.
ტყვია რიკოშეტით დამეხალა,
ფიქრებმა იწყეს დევნა,
თეთრი მანდილი შემელახა,
როცა წახვედი ჩემგან.
მუზად მეწვიე სიყვარულის,
სხვისი ჩაგთვალე ჩემად
და დარჩი მარად მიჯაჭვული
ჩემში აფეთქებულ ლექსად.
დაძრწის, ვითარცა მთვარეული,
ვიდრე არ შეწყვიტავს ფეთქვას,
მარტის თვესავით არეული,
ჩემი ფრთაფარფატა სევდა.
ნანა სელეპანოვა მუზად მეწვიე
