მერაბ სალუქვაძის ლექსი - დრო

დრო

ამ ცხოვრებას ვერ გავუგე ვერაფერი,
დრო კი მიქრის უნებურად წადილით
ხეებსაც კი ის ფოთლები გასცვენია,
ჩვენ რომ ვიმკით შემოდგომის ძახილით!
გადანათდა მთელი მდელო არემარე,
ელოდება სიყვარულთან! ნატიფი
შარბათით მათრო შემოდგომის სურნელებამ
მიმატოვა სევდიანი დაღლილი.
ჩავუყევი იმ ბილიკებს დაბლა ფიქრში
მოვიშუშე იარები დაღლილი,
არემარე ნაირ–ფერებს ელოდება
გასამრჯელოდ ბუნებისგან აშლილი.
რა გაუძლებს, ზამთრის მოსვლას აღგზევებულს,
მშფოთვარეს და ისევ გულით დარდიანს
გადახმება ხაკისფერით მთა და მდელო,
თრთოლვით წავა შემოდგომა ერთ დილას.
ამ ცხოვრებას ვერ გამოვრჩი ვერაფერი
ცოდო–მადლი ჯმუხად ისევ იწონება,
ნეტავ იყოს კონა–კონა ყვავილები
შემოდგომა, ზამთრის მოსვლას ელოდება.
=======================================
08.10.2014

მერაბ სალუქვაძე