ჩ ემი ცხოვრება, ხომ იცი,
ა რარაობას ჰგავს,
კ ვლავაც ახლოა ის შიში
ლ ოდინს, რომ ახლავს თან.
უ მადურობას რად მწამებ
ლ ეჩაქს რადა მხდი თავს,
ი მედებს რად აცამტვერებ
ს ად გაატანე ქარს?!
უ ლმობელი ხარ, როგორც მზე
ლ ურჯ ციდან,როცა მწვავს,
ი კმარე ჩემი წამება,
თ ორემ მოვნახავ სხვას!
ნანა სელეპანოვა - ჩაკლული სულით
