ცოლი
ნოემბერიც მიილევა საცაა და
მერე მთიდან გადმოდგება თოვლი,
გადაღლილი ჩამოვჯდები ფანჯარასთან,
ფინჯან ჩაის მოვიმზადებთ ორნი.
ფანჯრის მინას მოაწყდება ბეღურები,
-ხელისგულზე დამეტევა მგონი,
შენ ღიმილით შემომხედავ,ისე თითქოს
დღეს გენახოს ხელისგული ცოლის.
მერე ალბათ ვისაუბრებთ ამინდებზე,
მე საკითხებს დავაყენებ ყოფითს,
გაიკვირვებ:-ეს ქალები გადამრევთო,
ვის რათ უნდა,ახლა ჭაღი ბროლის.
გულის სითბოს ჩაგილაგებ უბეში და
გიყვარს როცა გზად გაცილებს ცოლი,
შინ მოსულს კი ზღურბლთან კოცნით შემოგხვდები-
-ჩახუტება დაგავიწყდა მგონი...
ნოემბერიც მიილევა საცაა და
თეთრი ფატით მოგვაკითხავს თოვლი
სარეცხის თოკს ფიქრით გავფენ ღიმილებს და
მიყვარს ჩემო,გვირილების თოვლი.
დიკა სალაყაია
ნოემბერიც მიილევა საცაა და
მერე მთიდან გადმოდგება თოვლი,
გადაღლილი ჩამოვჯდები ფანჯარასთან,
ფინჯან ჩაის მოვიმზადებთ ორნი.
ფანჯრის მინას მოაწყდება ბეღურები,
-ხელისგულზე დამეტევა მგონი,
შენ ღიმილით შემომხედავ,ისე თითქოს
დღეს გენახოს ხელისგული ცოლის.
მერე ალბათ ვისაუბრებთ ამინდებზე,
მე საკითხებს დავაყენებ ყოფითს,
გაიკვირვებ:-ეს ქალები გადამრევთო,
ვის რათ უნდა,ახლა ჭაღი ბროლის.
გულის სითბოს ჩაგილაგებ უბეში და
გიყვარს როცა გზად გაცილებს ცოლი,
შინ მოსულს კი ზღურბლთან კოცნით შემოგხვდები-
-ჩახუტება დაგავიწყდა მგონი...
ნოემბერიც მიილევა საცაა და
თეთრი ფატით მოგვაკითხავს თოვლი
სარეცხის თოკს ფიქრით გავფენ ღიმილებს და
მიყვარს ჩემო,გვირილების თოვლი.
დიკა სალაყაია
