ოთარ ჭილაძე - ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან



მიწას მოწყვეტილი ქალი უმწეოა,რადგან სხვა არაფერია იგი, თუ არა მიწისა და მიწიურობის განსახიერება . ქალი როცა სიყვარულს უხსნიან მიწას დასქცერის, თითქოს იქ,მიწის დაღარულ სახეში ამოიკითხავს პასუხს, თითქოს სანამ მიწა არ მისცემს ნებას,უფლება არა აქვს აჰყვეს გულისთქმას. ქალი მიწაზე წვება, როცა უყვარს,ანდა როცა მშობიარობს და სადაც ქალი წევს,იქაა ყველასათვის მარადიული სახლი. იმისთვისაც ვინც ბრმად ვნებისმიერ ნეტარებას აყოლილმა ახალი სიცოცხლე უნდა ჩასახოს და იმისთვისაც,ვინც ვნებისმიერი ნეტარების შედეგად ასევე ბრმად უნდა დაიბადოს. დაწოლილი ქალი ღვთაებაა,ის ქმნის რადგან უყვარს და უყვარს,რადგან ქმნის..."

ოთარ ჭილაძე - ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.