ვხეტიალობ შენს ქუჩაზე ეული

ვხეტიალობ შენს ქუჩაზე ეული და
გულში ისევ ბინდისფერი ბატონობს...
თითქოს სული გაქცეულა სხეულიდან,
დამტოვე და... არ მინდა რომ დამტოვო...

დავემხობი, მივეცემი დავიწყებას,
წასვლას შევთხოვ ბედისწერას ვადამდე...
ამ საღამოს ღვთისმშობელი გამიწყრება,
რადგან ვიცი - ბინდისფერი გადამრევს.

გაიელვებს ამღვრეული იანვარი,
ღამეები - ვნებიანი, თავხედი...
გვეგონა, რომ ასკდებოდა ლიახვს მტკვარი
და სიგიჟეს ვერავისთან ვამხელდით.

მაგრამ ახლა დარდი ვარ და ეული ვარ,
გულში ისევ ბინდისფერი ბატონობს.
თითქოს სული გაქცეულა სხეულიდან,
დამტოვე და... არ მინდა რომ დამტოვო.