მთელი დღე თოვდა,
ატანდა ყინვა...
საღამოც,
თეთრად დაღამდა თითქოს...
მიყვარხარ,
როგორც მიყვარდი წინათ...
და ახლაც ისევ,
სიყვარულს ვითხოვ...
მისდევს ფიქრები ქარივით,
ღამეს...
ვიხსენებ ზამთარს,
კოცნას მაშინდელს...
ვიგონებ წარსულს,
წუთებს და წამებს...
და თოვაც თითქოს,
უფრო მამშვიდებს...
ღამეა სავსე,
თოვლით და ყინვით...
და გულიც თითქოს,
ჩუმად ბერდება...
მე მთელი ღამე,
თოვლივით ვივლი...
და დილას,
თავზე დაგათენდები...
თოვს და
ეს ღამეც იდუმალია...
შენ გძინავს,
მე კი,
ვფხიზლობ დილამდე...
ეს თოვლი,
უფრო შენი ბრალია...
მე კი,
შენი ვარ კვლავ სიკვდილამდე.
