ზვიად კეჭაყმაძე - სევდანარევი ლექსი...



მოვალ,
გაჩუქებ ფიქრებს...
და გულს,
დარდისგან დაცლილს...
ოღონდ, მოგისწრო ვიდრე,
სანამ სიცოცხლე მაცლის...
ჩემი გულივით ვღელავ,
სევდას,
წარსულში ვტოვებ...
შენთვის ლექსების წერას,
მთელი გზა მოვანდომე...
ღმერთო,
მაკმარე ცუდი...
დღემდე სიკეთით მავალს...
ისევ გაზაფხულს ვუცდი,
ზამთარს უბეში ვმალავ...
ისევ,
დაგეძებ ნისლში...
ფიქრებს,
წარსულში ვამწყვდევ...
ლექსი რად მინდა სხვისი...
შენთვის სონეტებს დავწერ...
მე უშენობა მკლავს...
გეძახი,
არც კი გესმის...
მინდა გაჩუქო კვლავ,
სევდანარევი ლექსი...
და,
ვიხედები ცისკენ,
ფიქრებს რომ მათოვს, მრავალს...
კოცნას გაჩუქებ ისევ
და მერე,
ჩემთვის წავალ...
ბოლოს,
უფალთან მივალ...
გულში ჩამიკრავს, თუმცა...
იცის, თუ როგორ მტკივა
და წლებს უშენოდ ვფურცლავ..



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.