მწარე ყოფილა მარტოდ ყოფნა



მწარე ყოფილა მარტოდ ყოფნა,ყოფნა უშენოდ,
სიამოვნებას მოჰკლებია გულის განცდები.
არ მითხრა,არა,ერთი სიტყვაც არ გამაგონო,
ისედაც მყოფნის უსასოო,მწარე დარდები...

არც ის არ მითხრა უშენობის დარდი მატყვია,,
შენთან ყოფნამ კი გამიქარვა მწარე ფიქრები,
მე,მართლა ძლიერ განვიცადე უიმედობა,
მეგზური ჩემი გახდა მხოლოდ ექსტაზიები.

თეთრი თოლია მომიყვება უშორეს ზღაპარს,
დაიღვენთება ეს სანთელი მარტო,ეული,
ფიქრის საღერღელს ამიშლის და გულს დამისერავს
ოცნება შენზე,მონატრება გიჟად ქცეული...

იასამანი ირწეოდა ჩემს ფანჯარასთან,
გულს მიხარებდა მის ფოთლებთან თხრობა ზღაპრების,
არ ვიჯერებდი,და მინდოდა არ დაჯერება,
მაგრამ უფლება არ მომეცა არ დაჯერების



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.