შოთა ნიშნიანიძე - ო, სულო ტყისა

ო, სულო ტყისა,
დედავ ხისა -
ფესვო და ყლორტო,
ნუ გაიზრდებით ნურასოდეს სახრჩობელებად,
ნურს ნურასოდეს დაითლებით საფლავის ჯვრებად,
ნურც ნურასოდეს ყავარჯნებად გაგთლიან...

ამინ!