ღამე ...

როცა ღამდება , ქალაქი ბნელდება ,
გრიგალი ვარდება , გული ჩქარდება ,
გარეთ გამოდის კაცი მოხუცი ,
ვარსკვლავს უყურებს თავის ცოლისას .

მთვარე დასცინის მის მწუხარებას
და უფრო აღრმავებს ამ მონატრებას .
მას არ ანაღვლებს მისი დაცინვა ,
მისთვის ხომ უკვე ცხოვრება წუთია .

უყურებს ვარსკვლავს და უჩურჩულებს ,
თუ როგორ ძნელია ეს სიმარტოვე .
უნდა რომ იყოს მის სიყვარულთან
და არ ტანჯავდეს სულ სინანული .

მთვარე ნელ-ნელა ფერმკრთალდენოდა,
ვარსკვლავიც უკვე აღარსად ჩანდა .
მოხუცი მიწაზე უგონოდ იწვა ,
მისი სული ხომ ვარსკვლავს თან გაჰყვა .