ვკითხულობ შექსპირს



ვკითხულობ შექსპირს
და ცრემლები ჟინჟლავენ სულში,
ვიხსენებ დანტეს,
რომ დავაზრო ცრემლით იარა.
მე ცხოვრებაში მივყვებოდი, ათასგვარ ბილიკს,
მაგრამ ყოველმა შენი ბაღით გადაიარა.
რაა ცხოვრება,შენზე ფიქრმა თუ არ დამათრო,
სად ვპოვო წიგნი,შენმა სახემ რომ არ იელვოს,
რომ მიმკითხავებს მარჩიელი წარსულის წლებზე,
ყველა მათგანმა შენზე უნდა მიმარჩიელოს.
ჰე,კაცის გული დამტევია რამდენი გრძნობის,
რა დაუცხრომი წყურვილია სულში ამტყდარი,
სიცოცხლის არსი-განგებითი ყოფილა ტანჯვა-
პირველი კოცნის ჩაუქრობი ვნების ხანძარი.
ვკითხულობ შექსპირს
და ცრემლები ჟინჟლავენ სულში,
ვიხსენებ დანტეს,
რომ დავიზრო ცრემლით იარა,
მე მივყვებოდა ცხოვრებაში ათასგვარ ბილიკს,
მაგრამ ყოველმა შენი ბაღით გადაიარა












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.