მომკალი, მომკალი მიდი აბა
მომკალი მიდი ჩქარა.
გამომელია ძალა,
წავიდა ჩემი ხანა.
მომკალი მიდი, ჩემთვის არ არის ცხოვრება დიდი
დაანგრიე, გადაწვი ჩაძირე ჩემი ხიდი.
მიდი, მომკალი იგრძენი ძალა,
ამდენი სიცოცხლე მომწყინდა
ცხოვრება გემშვიდობები, ტანჯვა მომბეზრდა, კმარა.
ყველაფერი სრულდება, ყველაფერი ამბობს: წავალ
მე თუ გინდა ჯოჯოხეთში ჩემი ფეხით ავალ.
მხოლოდ მომკალი მომკალი ჩქარა,
გადამაქციე თუ გინდა ქარად
და შეიგრძნე რომ დაიბადე ქალად.
გადამაქციე თუ გინდა ალად,
გამასაღე თუ გინდა მკვდარად.
გადამაქციე ლოთად, და მთვრალად
ოღონდ შენ გხედავდე ყოველთვის მრავლად.
მომწყინდა სიცოცხლე,
აღარ ვარ მხნე.
არ მინდა გადარჩენა ისედაც ბევრჯერ დამიხსნეს
და რატომ გადამარჩინეს არ ამიხსნეს.
მომკალი, ჩამასე გულში დანა
მომკალი დროზე ლამაზო ანა.
მომკალი თუ გინდა შენც დიანა
ვიცი, ტერენტიმ დაიგვიანა.
მომკალი, მიდი თუ გინდა მერი
გალაკტიონმა გააგიჟა შენით მთელი ერი.
მომკალით ყველამ ვინც მოკვდა უწინ,
მომკალით ყველამ ვინც მკლავდა გუშინ.
გარეთ ხომ ხედავთ? ყვავის ნუში,
მაისია, დაისია, ვერ შევასრულე ჩემი მისია.
მომკალით ცოცხლებმაც,
არაუშავს, ეგ დანა ვიცი რომ სხვისია.
ხო, მისია, მისია ისიც მკლავს ხომ ხედავთ?!
მკლავს მკვდარის დანაც,
აი ეს დანა კი მკვდირისია.
მომკალით, გამასაღეთ, წაიკითხეთ ჩემი ლექსების სია,
მოპარული არაა, ყვალაფერი ჩემია, მაგრამ ვიღაცაზეა და იმ სხივისია.
მომკალით, მომკალით, ოღონდ დროზე
მაწამეთ თუ გინდათ გამროზგეთ.
მომკალით, ყველამ პატარამ დიდმა,
მომკალით ქერავ შავმა და რიჯებმა
მომკალით მე გამაგიჟეს გიჟებმა.
მხოლოდ მომკალით ოღონდ მომკალით.
თუ გინდათ ვიქნები ჰიტლერი,
თუ გინდათ ვიქნები სიკვდილის, ეტლი.
თუ გინდათ ვიქნები იუდა,
რომელიც არ გაიგუდა.
გუმბათებზე ხედავ? სხივთა ცეკვა უგალობს,
იუდას რომ სული ვერცხლად უღირდა
თავმდაბლობა ნახე მისი უფალო.
მომკალი უფალო, თუ გინდა შენც
და მუხლჩამოყრილი შეგხვდები, ღმერთს.
ჩემი სხეული მიწაზე დევს,
და ჩემს ტანისამოსს ძაღლი გლეჯსს და ხევს.
მომკალით, ყველამ ძაღლებო, მგლებო,
მომკალით ჩემო საქებარო მტრებო.
თქვენი ღმერთი სად არის ზევსი?
დამახრჩოს როგორც პატარა თევზი.
გულში ჩამარჭეთ მოწამლული ნემსი
და ვიჯდები გემში, ჩაძირეთ თუ გინდათ
არ ეწყინება არავის დიდათ.
მომკალით, მომკალით როგორც მომკლავდით წინათ,
არ მეგონა სიკვდილი თუ გამიხდებოდა სანატრელი და ჭირათ.
გინახიათ ჩემი ლხინი? არა. ხოდა რომ მომკლავთ ვიზეიმებ ლხინად.
მომკალით ჩქარა, ჩქარა და ჩქარა,
არ მეწყინება თუ გამასაღებთ მკვდარად.
მომკალი, ქალავ დღეს,
მომკალი, აქილევს.
იარაღი, რვეულთან დევს,
ჩემს სხეულთან სიკვდილი წევს.
მომკალი სიკვდილო შენც
ნუ ელოდები ღმერთს.
მომკალით ყველამ, ნუ ელოდებით განაჩენს,
ყველაფერს მიხედავს, ყველაფერს დანარჩენს.
მომკალი მიდი პატარა ბავშვო,
ხედავ? ჩემი სხეული ეშმაკს გავსო.
მიდი, მომკალი, მოკალი ეშმაკი,
მომკალი მიდი გთხოვ რა, კარგი.
გამაგდე, დამაგდე, წამათრიე ქარში
მომაყოლე მთლიანად ტაურის კარში.
ყველაფერმა ასე ძაან დამღალა,
სიცოცხლემ არ გამახარა.
ღამემ ფიქრი ტირიფებად დახარა,
განაჩენს ნუ მიკითხავ დამღალა.
მინდა მოვწყდე: ატმოსფეროს, სამყაროს,
მინდა მოვწყდე: ღამეს უფეროს ღმერთო, მაღალო.
მინდა მოვკვდე, მინდა გულში ნემსი წერტილით,
ახლა მაინც ნუ იქნები ღმერთო კეთილი.
მინდა მოვკვდე, მინდა დავტოვო ყველა ჩემს ამარა,
მინდა ერთხელ მაინც გავახარო დედამიწის კამარა.
მინდა ერთხელ მაინც მოვხვდე მეჯლისზე,
სიყვარულო ერთხელ მაინც მეღირსე.
სულ მე, წუთებს რატომ მპარავდნენ?
სულ მე, რატომ მივყავარ სიკვდილს კარამდე?
მინდა ღმერთო, ერთხელ მაინც მფარავდე
და ჩემს ლამაზ წუთებს არ მპარავდე.
მინდა ჩემი უებარი წიგნები,
იმ წიგნებში ერთხელ მაინც იქნები,
მინდა ჩემი აგონია, ფიქრები,
შენზე ვწერდი რა გგონია: მჭირდები.
მინდა, უფალო, თქვენი განაჩენი
არ მაინტერესებს არვინ სხვა დანარჩენი.
მე ამ სამყაროში მომაკვდავი ვარ, და ნარჩენი
მე ამ სამყაროში ნაგავი ვარ, დანარჩენი.
მე ამ სამყაროს კოშკი ვარ, ნანგრევი,
და სიკვდილი მინდა ნაადრევი.
მომკალით, მომკალით უფალო!!!
სანამ მოუკვლივარ ფუფალოს.
ხედავთ? ეკლესიის ზარები
ჩემს წასვლას უგალობს.
ხედავთ, მერცხლები რა ლამაზად გალობს?
ყველამ დაისვენა მე რომ წავედი, ყველა ხარობს.
ავტორი: ილია ყარმაზანაშვილი
მომკალი მიდი ჩქარა.
გამომელია ძალა,
წავიდა ჩემი ხანა.
მომკალი მიდი, ჩემთვის არ არის ცხოვრება დიდი
დაანგრიე, გადაწვი ჩაძირე ჩემი ხიდი.
მიდი, მომკალი იგრძენი ძალა,
ამდენი სიცოცხლე მომწყინდა
ცხოვრება გემშვიდობები, ტანჯვა მომბეზრდა, კმარა.
ყველაფერი სრულდება, ყველაფერი ამბობს: წავალ
მე თუ გინდა ჯოჯოხეთში ჩემი ფეხით ავალ.
მხოლოდ მომკალი მომკალი ჩქარა,
გადამაქციე თუ გინდა ქარად
და შეიგრძნე რომ დაიბადე ქალად.
გადამაქციე თუ გინდა ალად,
გამასაღე თუ გინდა მკვდარად.
გადამაქციე ლოთად, და მთვრალად
ოღონდ შენ გხედავდე ყოველთვის მრავლად.
მომწყინდა სიცოცხლე,
აღარ ვარ მხნე.
არ მინდა გადარჩენა ისედაც ბევრჯერ დამიხსნეს
და რატომ გადამარჩინეს არ ამიხსნეს.
მომკალი, ჩამასე გულში დანა
მომკალი დროზე ლამაზო ანა.
მომკალი თუ გინდა შენც დიანა
ვიცი, ტერენტიმ დაიგვიანა.
მომკალი, მიდი თუ გინდა მერი
გალაკტიონმა გააგიჟა შენით მთელი ერი.
მომკალით ყველამ ვინც მოკვდა უწინ,
მომკალით ყველამ ვინც მკლავდა გუშინ.
გარეთ ხომ ხედავთ? ყვავის ნუში,
მაისია, დაისია, ვერ შევასრულე ჩემი მისია.
მომკალით ცოცხლებმაც,
არაუშავს, ეგ დანა ვიცი რომ სხვისია.
ხო, მისია, მისია ისიც მკლავს ხომ ხედავთ?!
მკლავს მკვდარის დანაც,
აი ეს დანა კი მკვდირისია.
მომკალით, გამასაღეთ, წაიკითხეთ ჩემი ლექსების სია,
მოპარული არაა, ყვალაფერი ჩემია, მაგრამ ვიღაცაზეა და იმ სხივისია.
მომკალით, მომკალით, ოღონდ დროზე
მაწამეთ თუ გინდათ გამროზგეთ.
მომკალით, ყველამ პატარამ დიდმა,
მომკალით ქერავ შავმა და რიჯებმა
მომკალით მე გამაგიჟეს გიჟებმა.
მხოლოდ მომკალით ოღონდ მომკალით.
თუ გინდათ ვიქნები ჰიტლერი,
თუ გინდათ ვიქნები სიკვდილის, ეტლი.
თუ გინდათ ვიქნები იუდა,
რომელიც არ გაიგუდა.
გუმბათებზე ხედავ? სხივთა ცეკვა უგალობს,
იუდას რომ სული ვერცხლად უღირდა
თავმდაბლობა ნახე მისი უფალო.
მომკალი უფალო, თუ გინდა შენც
და მუხლჩამოყრილი შეგხვდები, ღმერთს.
ჩემი სხეული მიწაზე დევს,
და ჩემს ტანისამოსს ძაღლი გლეჯსს და ხევს.
მომკალით, ყველამ ძაღლებო, მგლებო,
მომკალით ჩემო საქებარო მტრებო.
თქვენი ღმერთი სად არის ზევსი?
დამახრჩოს როგორც პატარა თევზი.
გულში ჩამარჭეთ მოწამლული ნემსი
და ვიჯდები გემში, ჩაძირეთ თუ გინდათ
არ ეწყინება არავის დიდათ.
მომკალით, მომკალით როგორც მომკლავდით წინათ,
არ მეგონა სიკვდილი თუ გამიხდებოდა სანატრელი და ჭირათ.
გინახიათ ჩემი ლხინი? არა. ხოდა რომ მომკლავთ ვიზეიმებ ლხინად.
მომკალით ჩქარა, ჩქარა და ჩქარა,
არ მეწყინება თუ გამასაღებთ მკვდარად.
მომკალი, ქალავ დღეს,
მომკალი, აქილევს.
იარაღი, რვეულთან დევს,
ჩემს სხეულთან სიკვდილი წევს.
მომკალი სიკვდილო შენც
ნუ ელოდები ღმერთს.
მომკალით ყველამ, ნუ ელოდებით განაჩენს,
ყველაფერს მიხედავს, ყველაფერს დანარჩენს.
მომკალი მიდი პატარა ბავშვო,
ხედავ? ჩემი სხეული ეშმაკს გავსო.
მიდი, მომკალი, მოკალი ეშმაკი,
მომკალი მიდი გთხოვ რა, კარგი.
გამაგდე, დამაგდე, წამათრიე ქარში
მომაყოლე მთლიანად ტაურის კარში.
ყველაფერმა ასე ძაან დამღალა,
სიცოცხლემ არ გამახარა.
ღამემ ფიქრი ტირიფებად დახარა,
განაჩენს ნუ მიკითხავ დამღალა.
მინდა მოვწყდე: ატმოსფეროს, სამყაროს,
მინდა მოვწყდე: ღამეს უფეროს ღმერთო, მაღალო.
მინდა მოვკვდე, მინდა გულში ნემსი წერტილით,
ახლა მაინც ნუ იქნები ღმერთო კეთილი.
მინდა მოვკვდე, მინდა დავტოვო ყველა ჩემს ამარა,
მინდა ერთხელ მაინც გავახარო დედამიწის კამარა.
მინდა ერთხელ მაინც მოვხვდე მეჯლისზე,
სიყვარულო ერთხელ მაინც მეღირსე.
სულ მე, წუთებს რატომ მპარავდნენ?
სულ მე, რატომ მივყავარ სიკვდილს კარამდე?
მინდა ღმერთო, ერთხელ მაინც მფარავდე
და ჩემს ლამაზ წუთებს არ მპარავდე.
მინდა ჩემი უებარი წიგნები,
იმ წიგნებში ერთხელ მაინც იქნები,
მინდა ჩემი აგონია, ფიქრები,
შენზე ვწერდი რა გგონია: მჭირდები.
მინდა, უფალო, თქვენი განაჩენი
არ მაინტერესებს არვინ სხვა დანარჩენი.
მე ამ სამყაროში მომაკვდავი ვარ, და ნარჩენი
მე ამ სამყაროში ნაგავი ვარ, დანარჩენი.
მე ამ სამყაროს კოშკი ვარ, ნანგრევი,
და სიკვდილი მინდა ნაადრევი.
მომკალით, მომკალით უფალო!!!
სანამ მოუკვლივარ ფუფალოს.
ხედავთ? ეკლესიის ზარები
ჩემს წასვლას უგალობს.
ხედავთ, მერცხლები რა ლამაზად გალობს?
ყველამ დაისვენა მე რომ წავედი, ყველა ხარობს.
ავტორი: ილია ყარმაზანაშვილი
