დაწანწალობდნენ მთვრალები,
ნასახლარების შემყურეთ
ცრემლი უჩნოდათ თვალებში...
მეც უგერგილოდ დავუხვდი,
ვერ ვიყავ გუნებაზედა,
გაღმა გამოღმა ხევების
სიყრუვე, ჯავრით მავსებდა...
გავინაპირეთ ჩანჩქერთან,
ისიც ბეჩავად ჰკვნესოდა,
წინავ საფიხვნოს ამკლები
ჩქამ, აღარ ისმის ერდოდან...
წამოველ, გავიმარტოვე,
კლდე ჰყუდავ, დარდ არ იკადრა,
სიკვდილმა ლხინი გამართა,
ჯავრი გაჰკვნიტა ცისკარმა...
