ჰო, მერიქიფე(ვ) – მაია გონჯილაშვილი



ho meriqifev leqsebi poezia literatura simshvide cxovreba
ჰო, მერიქიფე(ვ)... მეწამული დამისხი დარდი,
ცხოვრების თასში, ვგრძნობ სიმშვიდის ფერი მაქვს წარმართს,
წელიწადები ტანთ ჩაუცვამს, დრო წარსულს ბარდნის,
ცოდვილი სული მკვდარ სხეულზე ჯვარცმული დამაქვს....

ჰო, მერიქიფე(ვ)... მომაწოდე ასპიტის თასი,
საიდან მოველ, ან სად მივალ არ ვიცი ჯერაც,
ხახადაღებულ საწუთროში ადამის მსგავსი,
ჩემივ სამარეს უწმინდური ტერფებით ვთელავ...

ჰო, მერიქიფე(ვ)... დღეს სიცოცხლის მე მქვია ლოთი,
შენ ჩამომისხი წვეთებით და მე პეშვით შევსვი,
ჩამოისვენებს წარმართ სულზე დღეს თრთოლვა ლოცვის
და მტრედის ფრთებში (გარდა)მიცვლის ცხოვრებას შეშლილს...

ჰო, მერიქიფე(ვ)... მეწამული დამისხი დარდი,
თორემ სიმშვიდე, ცოდვილ სულზე დამგესლავს ყალბი...



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.