შენს მკერდთან
(shens mkerdtan)
ვაგუბებინებ წამწამებს
სიმწვანეს ქართლის მინდორთა,
აღარც ის ლექსი მაწამებს,
უწინ რომ შენთვის მინდოდა.
მგლეჯს შენს მკერდს, როგორც ასკერი,
მოყვასი — ცრუ და მარტივი
და ცრემლი უკანასკნელი,
ფართხალებს ჩიტის ბარტყივით.
ცას მიდის კვამლი სავსავით,
ღრუბელს სხვა ფერად ახამებს,
შენს მკერდთან პეპელასავით
ვზივარ და ფრთებს ვახამხამებ.
ირღვევა ჩემი ქვიტკირი,
ისლი იბნევა ღერებად,
შენ ვერცვინ ჩემებრ გიტირებს,
ვერც ჩემებრ მოგეფერება.
სულს, სიყვარულისდაღიანს,
არ ძალუძს, სხვას ფეხთ ეგოროს...
მოვკვდები ასე თვალღია,
მტერს რომ მღვიძარი ვეგონო.
(shens mkerdtan)
ვაგუბებინებ წამწამებს
სიმწვანეს ქართლის მინდორთა,
აღარც ის ლექსი მაწამებს,
უწინ რომ შენთვის მინდოდა.
მგლეჯს შენს მკერდს, როგორც ასკერი,
მოყვასი — ცრუ და მარტივი
და ცრემლი უკანასკნელი,
ფართხალებს ჩიტის ბარტყივით.
ცას მიდის კვამლი სავსავით,
ღრუბელს სხვა ფერად ახამებს,
შენს მკერდთან პეპელასავით
ვზივარ და ფრთებს ვახამხამებ.
ირღვევა ჩემი ქვიტკირი,
ისლი იბნევა ღერებად,
შენ ვერცვინ ჩემებრ გიტირებს,
ვერც ჩემებრ მოგეფერება.
სულს, სიყვარულისდაღიანს,
არ ძალუძს, სხვას ფეხთ ეგოროს...
მოვკვდები ასე თვალღია,
მტერს რომ მღვიძარი ვეგონო.
