თოიძე მოსე



ცნობილი ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი მოსე თოიძე დაიბადა 1871 წლის 21 იანვარს. სწავლობდა თბილისის სახელოსნო სასწავლებელში, შემდგომში სწავლა განაგრძო პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში (ი. რეპინის რეკომენდაციით, 1896 წლიდან). მუშაობდა ი. რეპინის სახელოსნოში. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ აქტიურად მონაწილეობდა თბილისურ ჟურნალ–გაზეთებში (1890–1910–იან წლებში). იყო თბილისში “რევმასის” დაარსების ერთ–ერთი ინიციატორი. თოიძის თაოსნობით 1922 თბილისში დაარსდა სახელმწიფო სამხატვრო სტუდია (ხელმძღვანელობდა 1930–მდე).
მოსე თოიძე ახალი ქართული ფერწერის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. თოიძე მუშაობდა სახვითი ხელოვნების თითქმის ყველა სფეროში. განსაკუთრებული ღვაწლი დასდო საყოფაცხოვრებო და ისტორიულ ჟანრებს; გარდა ამისა, ნაყოფიერად მოღვაწეობდა პეიზაჟის, ნატიურმორტის, პორტრეტის ჟანრებში.
მისი შემოქმედების მნიშვნელოვანი თემაა ძველი თბილისის ყოფა და ხედები: “ვიწრო ქუჩა” (1895), “მრეცხავი” (1902), “ბაზაზხანა” (1914), “მაწვნის გამყიდველი” (1918), “მეთევზის დუქანი” (1919), “ნავი მტკვარზე” (1925), “ძველი თბილისის აშუღი”, “თბილისის სახურავები” (ორივე 1940); ციკლი – თბილისის მთვარიანი ღამეები: “თბილისი, მთვარიანი ღამე” (1910), “ქალები ბანზე” (1934); II მსოფლიო ომის თემას მიუძღვნა სურათები: “თბილისი ომის დროს” (1942), შექმნა თანამედროვეთა პორტრეტები (“ი. გრიშაშვილი”, 1939; “მ. ჭიაურელი”, 1943 და სხვა). თოიძის სახელს ატარებს სამხატვრო პროფესიული ლიცეუმი.
1953 წელს მიენიჭა სსრკ სახალხო მხატვარის წოდება. 1947 წელს გახდა სსრკ სამხატვრო აკადემიის აკადემიკოსი
მოსე თოიძე გარდაიცვალა 1953 წელს. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.