აბაშიძე კიტა - Abashidze Kita



ლიტერატურათმცოდნე, კრიტიკოსი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე. სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი.

ქუთაისის კლასიკური გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ (1889) პარიზში ისმენდა ფილოსოფიის, ლიტერატურის და ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის ლექციებს. 1890-95 წლებში სწავლობდა ოდესის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. მუშაობდა თბილისის "საკონტროლო პალატაში", შემდეგ მომრიგებელ მოსამართლედ რაჭის მაზრასა და ჭიათურაში. იყო ჭიათურის შავი ქვის მრეწველთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ - "ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტის წევრი" და განათლების კომისარი.

სალიტერატურო ასპარეზზე 1893 წელს გამოვიდა. პრესაში სისტემატურად აქვეყნებდა კრიტიკულ წერილებს XIX საუკუნის ქართული, რუსული და ევროპული ლიტერატურის საკითხებზე, თეატრალურ რეცენზიებს.

კიტა აბაშიძის მსოფლმხედველობის გამომუშავებაში განმსაზღვრელი როლი შეასრულა "თერგდალეულთა" შეხედულებებმა, ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა და დემოკრატიულმა იდეებმა. ბოლომდე ერთგული დარჩა საქართველოს ეროვნული თვითმყოფადობის ილია ჭავჭავაძისეული იდეისა და სიტყვით თუ საქმით დაუცხრომლად იღვწოდა ამ წმიდათაწმიდა იდეის პრაქტიკული განხორციელებისათვის. აბაშიძის ლიტერატურულ-კრიტიკული მოღვაწეობა ახალ აღმავალ ეტაპს ქმნის ქართული კრიტიკული აზროვნების ისტორიაში. მისმა სტატიებმა თანამედროვე მწერალთა შესახებ მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ქართული ლიტერატურის განვითარებაზე და დასაბამი მისცა XX საუკუნის ქართულ პროფესიულ სალიტერატურო კრიტიკას, ხოლო ნაშრომმა "ეტიუდები XIX საუკუნის ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან" საფუძველი ჩაუყარა ახალი ქართული ლიტერატურის ისტორიას, როგორც სამეცნიერო დასციპლინას.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.