გაილია იანვარი,
სწუხს სიშიშვლე ვერხვების,
სულის ნაბევრიარალის
უსათუთეს შეხებით
მიმოდიან მიმოსების
უსასარულო წყებანი,
სიმჭვირვალით იმოსები
გულში მმღერი ებანით.
ზღაპრების და ოცნებების
ჩანჩქერებრივ ზვირთება,
მდუმარებას მდორე ტბების
აღარ დაერიდება.
ემსგავსება დილა ლოცვას,
კალთას ვარდით აივსებს,
დღეგრძელობა კარზე მომდგარ
ნაგვიანევ მაისებს !
