კახა დოლიძე - ერთი საღამო, ერთი ცეკვა, ერთი ამბორი

ერთი საღამო, ერთი ცეკვა, ერთი ამბორი,
არ გამოზრდილი ყმაწვილობიდან, ერთი პოეტი,
არამიწიერ თვალთა სხივის, ნაზი პატრონი,
მისი ხიბლიდან, დავბერდი და ვერ გამოვედი.
ნეტავ ვინ იცის, სად იკვეთება, ბედის ხაზები,
ხშირად, მორალი, ნამდვილი გრძნობის მესაფლავეა,
ფიქრთა ფორიაქს, ნუ უკუაგდებ, ნუ ენაზები,
როცა ინანებ, შემობრუნდები, უკვე ღამეა...
დღემდე განვიცდი, დაბნეული, რატომ გავჩუმდი?!
წელთა სხვაობა, გაბათილდა,დღეს არად ფასობს,
მე ალისფერი იალქნებით, შენთან დავბრუნდი,
დაგვიანებულს,აღარ დამხვდი, ძვირფასო ასოლ....

KAXA DOLIDZE.

10.05.14.