კახა დოლიძე / ვუყვარვარ? არ ვუყვარვარ? ვუყვარვარ?



ზღვა იმედგაცრუება, იმედი - ერთი პეშვი...
ვუყვარვარ? არ ვუყვარვარ? ვუყვარვარ? არა!
ფურცლები დასცვენია, გვირილას ბავშვის ხელში,
არ მინდა სიბერე, სიზმრადაც მზარავს...
ეს მე ვარ, გაქცეული, ადრეულ ბავშვობაში,
ეს მე ვარ, კითხვებით რომ გღლი,
ხელს რომ გიშლიდი, მუდამ გართობაში...
თმაზე დამათეთრდა თოვლი.
ცამ, ჟუჟუნა წვიმით გული გაგვიგრილა,
ფერებით ცისარტყელა გვავსებს,
შენ და ის ბავშვობა, შენ და ის გვირილა,
ჩემგან მონატრებულები ასე...
მე ვერ დავბრუნდები, უკან ვერასოდეს,
მე ვეღარ შეგხვდები ახლად,
მოდი სახსოვრად, ეს გვირილა გქონდეს,
უყვარხარ... არ უყვარხარ... ნახავ...


კახა დოლიძე

07.01.15.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.