ზამთრის ღამეა მივდივართ ერთად
თოვლის ფანტელი გვადნება თეთრად
ვკითხე და ხელი მოვხვიე ფრთხილად
შარფს გაგისწორებ მემგონი ქცივა
დიდხანს მიყურა თბილი თვალებით
ზამთრის ზღაპარი დიდხანს გაგრძელდა
უცებ ქათქათა თოვლი შეჩერდა
და მალე წვიმა თოვლს შეუერთდა
გოგონა წყენით სახლისკენ მიხმობს
და ზამთრის ღამეც მთავრდება იმ დროს.
ავტორი: ანრი ფაშურიშვილი
(16/12/12)
