კახაბერ ჭიჭინაძე



მენატრები ისევ ისე ყოველთვის,
შენზე ფიქრით, შენზე ლექებს დავწერ,
ცხოვრებაში გვერდით მყავხარ ყოველთვის,
სასწაულებს ჩემთვის კვლავაც გაწერ

ეხლაც აგერ გადმომხედე ისევ მე,
მუნჯსა მომეც სიკეთე და მადლი,
მე ხომ ლოცვაც წესიერად არ ვიცი,
თუმც გაიგე გულის ლოცვის დარდი

მინდა ჩემს ხალხს დავანახო შენი მზე,
მაგრამ თვალის მხედველობა აცდენთ,
დავიყვირებ ხმა ყურამდის არ წვდებათ,
ამ ცხოვრების ხმაურს მინდა აცდნენ,

მხოლოდ ბრმა თუ დაინახავს შენს ყოფნას,
მხოლოდ ყრუ თუ გაიგონებს ყურში,
გულით ვხედავ ისევ შენსას აქ ყოფნას,
ყველაფერში როგორ გიდევს მადლი?!

ვერ ხედავენ შენს სასწაულს ამჯერად,
გონება აქვთ გაფაბტული თავში,
ზოგჯერ მიკვირს ამდენს კიდევ რომ გვითმენ,
დავამძიმეთ ცოდვით ედემ ბაღი,

თუმცა ვიცი უსასრულოს მეუფევ,
უსაზღვროა სიყვარული შენი,
მოდი ამ ხალხს ისევ ისე შეუნდე,
დაანახე პატიების მადლი,

მოდი ისევ ანუგეშე მართალი,
ობოლს მიეც ნუგეში და სარჩო,
ატირებულს შეუმშრალე თვალთ ცრემლი
დაწუნებულს ღირსეული ჩარჩო.












Loading...


თეგები: Ⴋამას

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.