ბექა ხერგიანი - მე რომ გაფრენა არ შემიძლია

ხშირად აღმოვჩენილვარ უფსკრულის პირას.
არც ეშმაკს ეცალა ჩემთვის,
არც ანგელოზებს.
ლოცვა რომ დამეწყო, ვიცი,
ორივე მხარე გამოაცხადებდა თავის უფლებებს
ჩემს სულზე.
მე კი,
იმდენად ამპარტავანი ვიყავი და ვარ,
რომ გადახტომის გარეშე მსურდა და მსურს
ჰაერში ამიტაცონ
ანგელოზებმა.
მეშინია ამ დროს ლოცვის,
ვაითუ გადავხტე
ერთ–ერთი მხარის გამოუცხადებლობის გამო.

ყლუპი ჰაერისთვის ვიღვიძებ,
ჩავისუნთქავ და...
ფსკერზე - სიზმარში...
მეც პინგვინივით ვნატრობ გაფრენას,
რადგან აღარ გვსურს ცურვა უფსკრულში.
და ასე ველით გაფრენის თარიღს:
ის - ევოლუციას,
მე - სიკვდილს.
ის მილიონი წლის შემდეგ აიხდენს ნატვრას,
მე კი სულ მალე...
როცა აღარ მეყოფა ჰაერი
დილამდე.