ოცნებების სასაფლაო



ეძღვნება საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის
დაღუპული ჯარისკაცის, ნუგზარ ხუცურაულის, ხსოვნას.

დაჭრილი იყო, კვნესოდა ჩუმად,
სანგარში ღამით დალანდა მერი,
წერილსა წერდა წარმოსახვაში,
მოგონებებში ეცვალა ფერი.

რომ დაიცალა სისხლისგან ბოლოს,
უკანასკნელი აფრინდა ჩიტი,
ნესტიან თხრილში ხედავდა დედას,
ელანდებოდა ჩურჩხელა, ჩირი.


გულის კუნჭულში ერთიღა სურდა,
დაბრუნებოდა ბავშვობა თვისი,
მწარე ტკივილი ეხატა სახეს,
ცხრა გრამი ტყვია მოხვდა მას სხვისი.

ასე ყოფილა ოდითგან თურმე,
კაცი კაცს კლავდა ეშმაკის ნებით,
აღიგზნებოდა გულები უმალ,
სხვადასხვა ხერხით, წესით თუ მცნებით.

და იცვლებოდა საზღვრები ქვეყნად,
გადადიოდა ხელიდან ხელში,
ხორუმს ცეკვავდნენ ანგელოზები,
ტყვიის ზუზუნი ისმოდა ბნელში.

მარადისობის შეცნობა სურდა
გასაცილებლად ესტუმრა მერი,
ღონემიხდილი ეკვროდა სატრფოს,
დილით კი მიწის დაედო ფერი.

ავთანდილ ბაგაური


http://www.facebook.com/LEQSEBIavtandil.bagauri



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.