მე როს მეგონა, მომიძღვნიდა
სისხლისფერ ვარდებს
და დაბრუნებით შემიხორცებს
გულში იარას,
თურმე, ღამეებს სხვისი სახლის
კარებთან ათევს,
მან ჩემთან მოსვლა
სიზმარშიაც დააგვიანა.
მე დღესაც შენში შეხიზნული
მდგმურივით ვსახლობ,
შენ ვით პეპელა დაფარფატებ
სხვის სახლის კართან,
თუკი, ოდესმე მოფრინდები
ჩემ გულთან ახლოს,
მე მთელ სიცოცხლეს მოგიძღვნიდი
სამი დღის ნაცვლად.
ნანა სელეპანოვა - დააგვიანა
