გრძნობას დაეძებდი სულის სამოსელად,
ძველი სიყვარულის გეწვის იარები,
ლექსში ჩაკარგული ლექსმა გამოგდევნა,
ტანი შებოჭილი დაგაქვს ლიანებით.
დროში გაფანტულა უხმო ნაფიქრალი,
უთქმელ სიტყვებს ქარი ცაში აფრიალებს,
ნუღარ გეფიქრება მისი სატირალი,
მასზე მონატრება, ნუღარ გაგიტაცებს.
თეთრი ფიფქის მსგავსი თმებში ჭაღარაა,
გეთქვა, მიიღებდი, რასაც ისურვებდი,
მაგრამ შენი გული, თითქოს ნაღარაა,
სევდით ავსებული უცხო ინსტრუმენტი.
ნუთუ ოცნებების ზღვაში დაიკარგე,
თმებში დაბნეული თეთრი გვირილებით,
ასე ხელჩაქნევით გვერდით ჩაიარე,
ასე აარიდე სახეს ღიმილები.
წლები ღაღადებენ უთქმელ სიყვარულზე,
ისევ აგიჯანყდა წლეულს გაზაფხული,
მაინც აფათურებ ხელებს ჭიანურზე,
მაინც გენატრება ძველი სიყვარული.
გულმა ნაიარევმა ჩუმად ჩაიკვნესა,
ნუღარ დამაიმედებ ენით დაშაქრულით,
ოდეს გაახსენდები, თუკი გაგიხსენა,
ნანკა სელეპანოვა _ ლექსში ჩაკარგული.
ნანა სელეპანოვა -ლექსში ჩაკარგული
