დღემდე ღრუბლები მეხს და ელვას
ჩემსკენ დევნიან...
ტანზე უიღბლო სიყვარული,
დღემდე მაცვია...
ვინ შემაჩვია ღამის ტეხვას,
ფიქრებს სევდიანს...
ვინ შემაჩვია?!
როს ვაგროვებდი თავგანწირვით
მისთვის ყველა ფერს,
მან ფერთა ცვლაში, მაინც
რუხი ფერი არჩია,
ვინ შემაჩვია ვიყო ღირსი
ვგრძნობდე ვერაფერს,
ვინ შემაჩვია?!
ვერ ვიგერიებ, აღარც მიკვირს
ფიქრების თავსხმა,
მოდიან ჩემთან და გაბზარულ
გულზე დახტიან,
ვინ შემაჩვია უღვთო ტკივილს,
ლოდინით დაღლას,
ვინ შემაჩვია?!
და ველი ისევ, იქნებ მოვა,
გავრბივარ გარეთ,
ვინც ჩემს თვალებში სიყვარული
ვერ შეამჩნია,
მან შემაჩვია მარტო ყოფნას,
ცრემლიან თვალებს,
მან შემაჩვია!
ნანა სელეპანოვა - ვინ შემაჩვია
