ყოვლად შემძვრელი ყოვლის,
გაიწკრიალებს ლექსი,
როს მათრობელა თრობით,
ვიღაც უცნობი გეტრფის.
რატომ მაქცია წვიმად?
ჩუმად ვიყავი ჩემთვის,
ახლა ვხმაურობ რისხვად,
სევდიან ფიქრთა წყებით.
ნაღვლიან გულის ძგერას,
ვერ გამიბრუებს კოცნით,
და ვნებიანი მზერაც,
მხოლოდ გულამდე მოდის.
გულს არ შეეხოს, არა,
გული ვერაფერს ეტყვის..
და მეც ვპასუხობ ახლა,
გაუცინარი ლექსით.
ნანა სელეპანოვა - გაიწკრიალებს ლექსი
.jpg)
