ბუნება და წითური



იქ სადაც მტკვარი შეერთვის რიონს,
მე დავპატიჟებ წითურ თმებიანს,
რომ ტაძრის ქვემოთ სანთლების შუქში,
ველოდოთ ღამეს, მთვარეს- სევდიანს.

მსურს წავიყვანო ისეთ ადგილას,
მინდორს, რომ ახლავს წყლის სინოტივე,
ბულბულთა გამა, შაშვის გალობა,
ერთად, რომ ქმნიან გრძელ სიმფონებს.

აქ ნაძვნარია, წიწვის ტყეები,
ხშირად მუხების ჯარსაც შეხვდები,
დაბლა მოღელავს წყარო ანკარა,
ციცინათელის უცხო ფერებში.

ხავსმოდებული ხეების ფონზე,
დაბლა ფოთლების ხალიჩებია,
აქ დაუბერტყავს ღმერთს სილამაზე,
რითაც ის უფრო დამშვენებია

----------------------------------------------

მსურს მე გაახლოთ ცათა სავანეს,
და მინდვრის პირას დავაგო გზები,
აქ ვარდების და გვირილებს შორის,
იასამანმა გაშალა ფრთები.

აქ სურნელობა დამათრობელი,
ყვავილების და ფოთლების შუქი,
აქ ყოველივე თვალმატკბობელი,
ისმის ნარნარი ჩიტების ჩუმი.
--------------------------------------------

გსმენიათ განა, მდინარის ხმები?
რომ მორონინებს ქვებზე ანკარად,
გვირილებს დაკრეფ, დაწნავ გვირგვინებს,
თავზე დაადგავ წითურს რადგანას...

(შენ გიხარია, მის გვერდით ყოფნა,
მდინარის პირას,
შენ მისი სულის გაელვების
ჩქამში შეცხოვრდი.)



Loading...


თეგები: ბუნება წითურ

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.