ზამთრის სიცივეში გარინდული,
ფიქრში ამყოლია სუნთქვა,
ბუხრის პირას ვდგავარ გახიდული
მარტო,ჩემთვის უნუგეშოდ ვწუხვარ.
ვიცი ისევ მოვა გაზაფხული,
ისევ ისე აირევა ფერი,
როგორ მიყვარს ეს ფერები გაფანტული,
შენ სილუეტს ამ ფერებში ველი...
თითქოს აქ ხარ,გრძნობა მააქვს მორეული,
სანატრელი არ გამიხდეს თოვა,
მთელი სამყარო მაქვს არეული,
დალაგდება თუ ოდესმე მოხვალ!
ავტორი - ნანა სადღობელაშვილი.
ფიქრში ამყოლია სუნთქვა,
ბუხრის პირას ვდგავარ გახიდული
მარტო,ჩემთვის უნუგეშოდ ვწუხვარ.
ვიცი ისევ მოვა გაზაფხული,
ისევ ისე აირევა ფერი,
როგორ მიყვარს ეს ფერები გაფანტული,
შენ სილუეტს ამ ფერებში ველი...
თითქოს აქ ხარ,გრძნობა მააქვს მორეული,
სანატრელი არ გამიხდეს თოვა,
მთელი სამყარო მაქვს არეული,
დალაგდება თუ ოდესმე მოხვალ!
ავტორი - ნანა სადღობელაშვილი.
