გოგო შემიყვარდა ოდესღაც მახსოვს

გოგო შემიყვარდა ოდესღაც მახსოვს
საოცრად მომწონდა ზღვისფერი თვალები,
ზამთარში ვდგავარ ქუჩაში მათოვს
წამდაუწუმ მივლიან გაყინულს ქალები.

თოვლით მოპენტილი ქუჩების გადაკვეთა
მაშინებს მანქანების დიდძალი ხმაური,
ყინვამ გულის კარიც უცებ გადაკეტა
და აღარ მაღელვებს ეს აურზაური.

ყინვაში ვდგავარ ცეცხლი მეკიდება
თოვლი ათეთრებს ალისფერ ტუჩებს,
ვიღაცა ყვირის მორბის მეკიდება
ფიქრში გაყინული ვჩერდები უცებ.

აი ვიგრძენი სხეული გახურდა
ჩემსწინ გაჩერდა პაუზის კადრებად,
ნათლად ვიგრძენი ქალაქიც გაჩუმდა
უკვე მოგონებაც წარსულს ბარდება.

სიტყვით ვერა, მაგრამ გულით მივესალმე
კურტკას გავიხდი, რომ არ შეგცივდეს
იმ წამს დავინახე ჩემს თავს ვანაცვალე
ფიქრით მივაშურე მზიან ეგვიპტეს.

ოცნებაში ვხედავ ბიკინის ამარა
ზღვის პირას პატარა სახლი დგას,
ოთახში დავრჩით საცვლების ამარა
ალერსით ვთბებით და ვიხურავთ საბანს.

მოგონებაც უკვე წარსულს ჩაბარდა
ვხედავ სიყვარულის მახეში გავები,
ყინვაში თითქმის პულსიც დავარდა
საცვლის ამარა თოვლში რომ გავედი.

"მოგონებას არღვევს თოვა, თუკი სიყვარული თავიდან მოვა ...."

ავტ. ნიკა შამათავა