დავწერე სიტყვა და გავასხვისე,
პორტრეტებს უჩარჩოდ კედლებს ვახატავ.
სიტყვით შევამკობ და წავალ ისევ,
ღვინის ჭიქაში ჩემს თავს დავკარგავ.
პორტრეტებს ირგვლივ ვუტოვებ ადგილს,
თითქოს არ მინდა მორჩეს, დასრულდეს.
მკითხველი იხილავს პორტრეტის აჩრდილს,
კედელზე ულურსმნოდ ჩამონაკიდებს.
