ხშირად მარტო ხარ

ხშირად მარტო ხარ, შემოსეულ დარდს არვის უმხელ,
სიმარტოვეში გამღვრევს შენი სიპატარავე,
გულით ატარებ საიდუმლოს, სიმღერას უთქმელს
და საიდუმლო ოცნებასაც გულით ატარებ...

დუმხარ მაშინაც, აღსასრულს რომ მოელი მშვიდად,
იტყვი: მე მაინც სიცოცხლისთვის ვიწვოდი მხოლოდ,
გაქრები, მაგრამ ფიქრი მაინც საფლავში მიგაქვს,
მიწაში ჩასულ საიდუმლოდ იქცევი ბოლოს.

ერეკლე საღლიანი