სულ ორად-ორი სიტყვისათვის დავთმობდი ახლა
და დავტოვებდი ყველაფერს უცებ. ვიყიდდი ბილეთს,
უკანასკნელი მატარებლით ჩავიდოდი სოფელში მშვიდად...
გადავირბენდი მწვანე კოინდარს, სულმოუთქმელად შევაღებდი
ძველებურ ჯარგვალს, რომ კიდევ ერთხელ გამეგონა:
"მოხვედი, შვილო?"
მორის ფოცხიშვილი
და დავტოვებდი ყველაფერს უცებ. ვიყიდდი ბილეთს,
უკანასკნელი მატარებლით ჩავიდოდი სოფელში მშვიდად...
გადავირბენდი მწვანე კოინდარს, სულმოუთქმელად შევაღებდი
ძველებურ ჯარგვალს, რომ კიდევ ერთხელ გამეგონა:
"მოხვედი, შვილო?"
მორის ფოცხიშვილი
