გაზაფხულის გათენებას შეგადარებ...



იებს ვფიცავ უსასრულოდ შემიყვარდი...
გაზაფხულის გათენებას შეგადარებ...
შენი მზერა მკურნალია ეულ სულის...
იმ პირველი სიხარულით დაგატარებ...
როცა გული გამინათე სიყვარულით...
ახლა თითქოს სულ პირველად გელოდები...
ნაზი ხმა რომ ტუჩებიდან მომამადლო...
სუნთვას ვიკრავ სხეულითურთ დავდუმდები...
ჩემი ფიქრის სიხარულის ანგელოზო...
შენ კი ისე მოკრძალებით მეტყვი სიტყვას...
თითქოს ირგვლივ სამყაროც რომ დამუნჯდება...
ნატკენ გულში ტკივილების ცივი წვიმა...
გაზაფხულის მზის სხივებით გაბწყინდება...
იებს ვფიცავ უსასრულოდ შემიყვარდი...
გულმა ჩემმა უკითხავად აგირჩია...
ალბათ ქვეყნად შენ იყავი ჩემი ჯვარი...
ცოდვების ხსნად სიყვარულს რომ მაზიარა...
იასმანებს შენი თმების სუნი ასდით...
მარტის გემო მარხულ ბაგეს დაგრჩენია...
დედოფალო ნუ მაცდუნებ ძილში ღამით...
სიყვარული კაცთა სულის მანდილია.


ზაზა ბაგალიშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.