ვინ არის ადამიანი,
ზედ რომ აბიჯებს მიწასა,
გზა არის ყვავილიანი,
სულაც არ იმჩნევს იმასა.
ფეხს სიამაყით აბიჯებს,
ტანჯვით ნაზარდსა იასა,
ლამაზ ყვავილებს აირჯევს
და მოაშორებს მიწასა.
წაიღებს ყვავილს მიართმევს
და შეირიგებს ვიღაცებს,
ჰე… ჩემო კარგო გიყვარდეს
ოღონდ ნუ დაჰკრეფ მიხაკებს.
ვინ არის ადამიანი,
ზედ რომ აბიჯებს მიწასა,
გზა არის ყვავილიანი,
სულაც არ იმჩნევს იმასა.
ვახო კილასონია
ზედ რომ აბიჯებს მიწასა,
გზა არის ყვავილიანი,
სულაც არ იმჩნევს იმასა.
ფეხს სიამაყით აბიჯებს,
ტანჯვით ნაზარდსა იასა,
ლამაზ ყვავილებს აირჯევს
და მოაშორებს მიწასა.
წაიღებს ყვავილს მიართმევს
და შეირიგებს ვიღაცებს,
ჰე… ჩემო კარგო გიყვარდეს
ოღონდ ნუ დაჰკრეფ მიხაკებს.
ვინ არის ადამიანი,
ზედ რომ აბიჯებს მიწასა,
გზა არის ყვავილიანი,
სულაც არ იმჩნევს იმასა.
ვახო კილასონია
