ქალაქის ხიზანი...



ქალაქს შევეხიზნე "უსახლო" ხევსური,
თბილისი მთის მერე სამოთხე როდია.
ქარაფთან ჭიდილი ათასჯერ მირჩევნის,
ქალაქის ქუჩებში უაზრო ბოდიალს.

სამოთხის ფერებით მორთული მინდვრები
გვირილის ბუჩქებთან სამარეს ჰყიდიან
მეც მინდა საფლავი ხევსურის შვილივით
იქ, სადაც სიცოცხლე სიკვდილზე დიდია.

ცაზე, რომ ამოდის დილის პირს მზის სხივი
მთებს შორის გაბმული პატარა ხიდია
ვაქო და ვადიდო უბრალო სიტყვებით
სირცვილი იქნება, რადგან ის დიდია.

ხევსურეთს სოფლები დამრჩალან ეულად
დიდი თუ პატარა იქიდან მიდიან
ხევსური, რომელიც ვერ ტოვებს სამყოფელს
ტაფობის გარეშე დამრჩალი ჯიხვია.

ქალაქს შევეხიზნე "უსახლო" ხევსური,
თბილისი მთის მერე სამოთხე როდია.
ქარაფთან ჭიდილი ათასჯერ მირჩევნის,
ქალაქის ქუჩებში უაზრო ბოდიალს.


ანა მინდიკაური



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.