აღარ მინდა ეს ცხოვრება გატანჯული

აღარ მინდა ეს ცხოვრება გატანჯული,
მუქ ფერებში არსად მოჩანს ერთი ღიაც,
აღარ მინდა გამომშრალი ნაკადული
კალაპორტს რომ პირი გვალვით დაუღია...
აღარ მინდა გაღიმება პირფერული,
გაგინებენ როცა ზურგის უკანიდან,
აღარ მინდა მე ის ოდა იმერული,
როცა კვამლი არ ამოდის ბუხარიდან...
აღარ მინა ეკლესია აღდგენილი,
თუკი მრევლი თითზე ჩამოსათვლელია,
გადვიქეცით ერთმანეთის განდეგილი
და გვირაბშჰიც არსადაა ნათელია...
დავიღალე, უკვე მეტი აღარ მინდა,
ჩაცმულობაც თითქმის გახდა ევროპული,
შენს სამოსზე უკვე ზრუნავს არმანი და
აღარ გინდა ახალუხი ძველმოდური...
აღარ უნდათ ბავშვებს სექსის გაკვეთილი,
ხომ უყურებ დაგვავიწყდა აი ია,
წავიკითხოთ წიგნი ძველი, გაცვეთილი,
სანამ ჩვენი მომავლები დაგვცინიან...
გამრავლდით და გამაგონეთ მენდელსონი
თორემ უკვე ვლაპარაკობთ მოქართულოდ,
რატომაა რადიოში სულ ჯექსონი?
მომენატრა ქალაქური და ჩაკრულო...
აღარ მინდა დაგლეჯილი ეს ქვეყანა
დაკარგული იმიერ და ამიერით,
დამანახეთ მობიბინე პურის ყანა
და მამღერეთ დინჯი მრავალჟამიერი...