არ მადარდებს ქვეყნის მიეთ_მოეთი,
დამიძახეთ თუნდაც გიჟი პოეტი,
დღეს ასე ვარ, ხვალე ვიტყვი ხვალისას,
იქნებ მოკვლაც დავაპირო თავისა...
რა ვუყო თუ ღამდება და თენდება,
ეს ცხოვრება ისე მიეჭენება,
სად მცალია მოვიგონო წარსული,
არა ძმაო, დროს ყავლი აქვს გასული...
ჰო და...
რა ვქნა, ასეთია საწუთრო,
უნდა ვცადო, ჩემებურად გავსწურთნო,
თორე, ხვალე ჩამიქრება უდროოდ,
არაფერი არ ყოფილა უზომო...
დრო ყრუ_მუნჯი და უგრძნობი ყოფილა,
გულცივია, თავის მწარე ყოფითაც,
გულის ჯავრი უნდა ამოიყაროს,
ეგ ბეჩავიც, ეგებ ეძებს სიყვარულს...
გეგონება გული სულ არ უფეთქავ,
სიყვარულს და სიძულვილსაც ისე ნთქავს,
ჯალათია, მიდის არა ჩერდება,
ცივად წამშლის, არ კი მომეფერება...
ჰო, და...
თუკი ასეთი ხარ საწუთროვ,
შევეცდები ჩემს ჭკუაზე გაგწურთნო...
მაია გონჯილაშვილი
