რატომ გგონია, რომ სიტყვები არ წითლდებიან
და ნებისმიერს უწვებიან თვალდახუჭული?
ათრობენ ყველას, განურჩევლად, უვნოს, ვნებიანს,
ხან დიონისურ მგზნებარებით, ხან კი ჩურჩულით...
იქნებ ასეა, ჩემო კარგო, ვერაფერს შევცვლი,
და შენ, მთებიც რომ გადაადნო, ვეღარ მიშველი...
ერთს გეტყვი: სხვებთან ჩემი სიტყვა წვება ჩაცმული,
და მხოლოდ შენში შემოდის ის ასე შიშველი.
ტარიალ დათიაშვილი
და ნებისმიერს უწვებიან თვალდახუჭული?
ათრობენ ყველას, განურჩევლად, უვნოს, ვნებიანს,
ხან დიონისურ მგზნებარებით, ხან კი ჩურჩულით...
იქნებ ასეა, ჩემო კარგო, ვერაფერს შევცვლი,
და შენ, მთებიც რომ გადაადნო, ვეღარ მიშველი...
ერთს გეტყვი: სხვებთან ჩემი სიტყვა წვება ჩაცმული,
და მხოლოდ შენში შემოდის ის ასე შიშველი.
ტარიალ დათიაშვილი
