როცა შენ დაიბადე

ერთი მუჭა სახე გქონდა,
ცრემლიანი თვალი,
ერთი ნახვით შემიყვარდი,
პაწაწინა მარი.
მაშინ მივხვდი, რად მოვედი
მე ამქვეყნად ქალი,
შენი სურნელი რომ მეგრძნო,
თვალხატულა მარი.
იმის მერე შენით ვცოცხლობ,
შენით გადის წამი,
სანამ შევძლებ, გამოგწვდები,
სულსათუთა მარი.
მე ვიქნები დედაც, მამაც,
და-ძმაც, მეგობარიც,
ოღონდ შენ არ შემიშინდე,
დედისერთა მარი!

ნინო ალადაშვილი