ალექსანდრე შურღაია - ვიწყებ მე ვიწყებ



ვიწყებ მე ვიწყებ ჩემიდან ათვლას,
გამოჩნდა ზეცა გამხმარ რტოებით,
თან მხოლოდ ჩემი სხეული მახლავს
რაღაც იდუმალ განმარტოებით
მივყვები სივრცეს,სივრცეს მივყვები
ნაბიჯს უხამებ წყეულ ნაფასებს,
ვიცი,არ გჯერა ჩემი სიტყვების
მაგრამ დრო მოვა გადააფასებს
ყველას სიტყვას და ყველა ჯამაგირს,
მიიღებს ყველა,ყველა ჰო ყველა
მე როლი მხვდება ალბათ ჯამბაზის,
მაგრამ შენ ჩემგან ნუ ელი შველას
რადგან მივდივარ ჩქარი სინელით,
იქით საითაც სუნი წყვდიადის
მახრჩობს და ვხვდები გედის სიმღერით
არ დამიდგება ხვალ განთიადი
ვიცი,ჰო ვიცი შენ რა გგონია,
განა არ მინდა სადღაც ვილტვოდე
მაგრამ ეს სადღაც ისე შორია
უკვე სხეულიც აღარ ინდომებს
გასვლას და ბრძოლას,რაკი ვმარცხდები
ახლოს მისული გამარჯვებასთან
ბედი შენი რომ ვერას გავხდები,
ჩემი მარცხენით შენს მარჯვენასთან.
და ისევ ისე ბედის არჩევანს
დაუცდი ჩემი მღვრიე ლოდინით,
შენთან არ ველი მე გამარჯვებას
რადგან ეს მარცხიც მაწევს ლოდივით,
გულზე და მიმძიმს წასვლა არსაით,
ალბათ იქითკენ უფრო საითაც
ჩემი სისხლები პეშვით ნასვამი
გამომინათებს სივრცეს ღამიდან.
ჰო,ამ ღამიდან და ეს წყეული,
ღამე ხომ არცერთ სტრიქონს შორდება
მაგრამ,მე ვიცი გზა და გრძნეული
ყველა სტრიქონი ჩემში მოკვდება
და ვხვდები უკვე დამიდგა ხანა,
ბედიც მიყურებს ბასრი კლანჩებით
წავალ უფალო, მეც წავალ მანამ
სანამ ყველასგან მარტო დავრჩები.



Loading...


თეგები: 1111

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.