შენი გული თითქმის აღარ მეძახის

შენი გული თითქმის აღარ მეძახის,

მელოდია აღარ მართობს წვიმის.

ქარი გზაზე დაგადევნებს ჩუმ ძახილს,

ჩემს გულში კი უსაშველოდ კივის.

რა ვქნა თუ ვერ ამისრულე რაც მსურდა,

გამიხუნე ოცნება და განცდა

მიილია გაზაფხული... დასრულდა,

გზა აებნა და ჩემს ჭიშკარს გაცდა.

არიგებენ შემოდგომის ქარები

ყვითელ ფოთლებს, სავიზიტო ბარათებს

და ფოთლები ქარზე აყოლილები,

ქუჩა - ქუჩა ჩემს სიყვარულს დაათრევს.