უშენოდ ყოფნა არ შემძლებია…

დღე – ღამის ცვლაში კვირას თვე მოსდევს,
თვეების კრებულს წლები ყვებიან,
ყოველ დღე სწრაფად გაირბენს წამი,
უშენოდ ყოფნა არ შემძლებია.
დაიგრუხუნებს მაღლიდან ელვა,
მთის ძირში ქვები მოგროვდებიან,
უკვე რამდენი გავიდა ხანი,
უშენოდ ფიქრი არ შემძლებია.

გადაეკრება ტყეს ცის სარტყელი,
ხეებს სიმწვანე მიმოჰფენია,
მზის სხივიც გაჩნდა,გამოშრა ცვარი,
უშენოდ სუნთქვაც არ შემძლებია.

ნათია მახათაძე