მინდა მოგეფერო, როგორც ბეთანიას,
მინდა დაგიამო ტაოს ტკივილები,
ასგზის რომ აკეთებს წუთში მეტანიას
თვალებდაცრემლილი ოშკის გვირილები.
მინდა მოვიაროთ ვიწრო ბილიკები,
ფართო შარაგზებიც ერთად ავამტვეროთ,
მერე შენს ხელს გულზე ისე მივიდებდი,
როგორც ვეხუტები ფიქრით საქართველოს...
ვანო კორძაძე
