ცრემლის პრელუდია

ათვლას ვეღარ ვასწრებ დროის გარეკანზე,
ნუთუ გადაშალე გრძნობის ნატერფალი,
ზამთარს სიცივეში როგორ დაემსგავსე,
ისე გამებუტე, როგორც თებერვალი.

სიზმარს შემიშფოთებს ცრემლის პრელუდია,
უკვე მოგონებას ლოყა დაუსველდა,
ყელში ამოვიდა ზამთრის მელოდია,
გულში რომ მესობა შიშველ პაუზებად...

სითბო ენატრებათ ყვითელ მოლაღურებს,
იქნებ შენც მომისწრო სულის შებერვამდი,
მე შენს მონატრებას ფიქრი მოვახურე,
რომ არ გამიცივდეს შენში თებერვალი...


ვანო კორძაძე