ლამაზი ქალი . . . ლამაზად ტირის

ლამაზი ქალი . . . ლამაზად ტირის, ულამაზესად ღელავს,

და შეკვდომიან ტუჩები ღიმილს, ფიქრი ფიქრს ისევ თელავს . . .

ლამაზი ქალის ლამაზი ცრემლი, ულამაზესად ბრწყინავს,

და წამწამების უნაზეს რხევით, ღაწვებს ეღვრება წვიმად.


ამ ცხელმა ცრემლმა გზა გაიკვლია . . . ჩაჰყვა ყელს, იქცა ურჩად,

და ქალის მკერდზე გადაიღვარა, ეძებს და ეძებს ურცხვად,

ლამაზი ქალის ლამაზი მკერდი . . . ულამაზესად ღელავს.

და ციცქნა ხალიც, გაუწყრეს ღმერთი, ხალისობს ვარდისფერად . . .


ცრემლი შეჩერდა, დაიდო ბინა, თუმც ვეღარ იკლავს წყურვილს,

თურმე დარაბა ყოფილა ღია, ლამაზი ქალის გულის . . .

და მიდის ქალი, მაინც ამაყად, თეთრი ფიქრით და წყენით,

თვით სილამაზედ გადაქცეულა, გულში ჩაღვრილი ცრემლიც . . .


ლამაზი ქალი ჩაუყვა ბილიკს, ლამაზად მიაქვს წყენაც,

ეს ნაკვალევი სულში გაგივლის, ვით სერაფიტის მზერა.